Deyesyfikacja - Big Generator

Tytuł sugeruje jakiś związek z Orwellowskim Wielkim Bratem. Faktycznie: w utworze o tym tytule słychać bardzo mechaniczne brzmienia, jakby z fabryki, no i tekst obraca się wokół wątków kontrolującej, kierowniczej siły... Reszta utworów dotyczy innego "generatora": miłości (Love Will Find A Way, Rhythm Of Love), albo mówi o ludzkiej bezsilności (Shoot High Aim Love, Almost Like A Way, l'm Running). Jeśli chodzi o muzykę, to kierunek obrany na 90125 pozostaje. Osiem utworów obraca się w - przepraszam za długość zestawienia - popowo-hardrockowo-taneczno-metalowo-progresywnej stylistyce. Kompozycje składają się wyraźnie ku przebojowym formom, mimo że aranżacje zmieniają się równie często jak za starych, dobrych czasów.

Symfoniczna aura dawnego Yes pojawia się tu i ówdzie - we wstępie i przerywnikach w Rhythm Of Love. Inne klasyczne smaczki to użycie kwartetu smyczkowego (Love Will Find A Way), a dawny blask harmonii wokalnych bije sporadycznie z l'm Running i Big Generator, Najbardziej dostrzegalne jest jednak przywiązanie do chwytliwych zwrotek i refrenów. Gładkie brzmienie klawiszy kojarzy się raczej z dyskoteką. Nie brakuje naturalnie gitarowych popisów Trevora Rabina, ale są to często wręcz zdehumanizowane przerywniki. Jeśli już zaakceptuje się nową formułę, to trudno powiedzieć, że utwory są nieudane. Dużo tu przyjemnych momentów melodycznych, trafionych refrenów - jak ten z Shoot High Aim Love. Ale też gdyby nie glos Jona Andersona, nić łącząca Big Generator z wcześniejszymi płytami Yes zostałaby zerwana całkowicie... (kc)

Prawdopodobnie w pierwszym akapicie autorowi chodziło o "Almost Like Love". Ale jak się wymyśla "popowo-hardrockowo-taneczno-metalowo-progresywną stylistykę", to pewnie nie ma się czasu, żeby zorientować się, co jest na płycie... (przyp. rd)